Wyniki opublikowało pismo „Occupational and Environmental Medicine”. Autorzy z kilku japońskich uniwersytetów i instytutów korzystali z ogólnokrajowego projektu „Japan Environment and Children’s Study” (JECS), obejmującego około 100 000 kobiet w ciąży. Do analizy włączono 31 528 matek, które pracowały w pierwszym trymestrze. Rozwój ich dzieci w wieku 4 lat oceniono kwestionariuszem przesiewowym J-ASQ-3.
Punktem odniesienia były dzieci matek bez nocnych zmian. Gdy kobieta pracowała nocą także w drugim lub trzecim trymestrze, ryzyko nieprawidłowości u dziecka było wyższe w trzech obszarach: komunikacji (o 29 proc.), motoryce małej (o 34 proc.) i funkcjonowaniu osobisto-społecznym (o 31 proc.). Rezygnacja z nocnych zmian po pierwszym trymestrze wiązała się z różnicą wyłącznie w motoryce małej (o 24 proc.).
Badacze sugerują, że szlaki nerwowe sterujące drobnymi ruchami mogą być szczególnie wrażliwe na stan zapalny towarzyszący u matki długotrwałej pracy nocą. Przyjrzeli się też snowi: 10 lub więcej godzin snu w ciąży łączyło się z ryzykiem o 80 proc. wyższym niż 6–9 godzin. Ich zdaniem długi sen może raczej zdradzać ukryte zmęczenie, stan zapalny lub anemię, niż szkodzić sam w sobie.
Analiza nie objęła m.in. systemu zmianowego, chronotypu, obciążenia pracą ani ekspozycji na światło. Mimo tych ograniczeń autorzy proponują, by pracodawcy rozważyli elastyczne harmonogramy dla kobiet w ciąży pracujących w nocy.
Źródła
- Nauka w Polsce (PAP) — „Praca na nocne zmiany w czasie ciąży może sprzyjać zaburzeniom neurorozwojowym u dziecka” (2 listopada 2026)naukawpolsce.pl
Tekst przygotowany z pomocą AI na podstawie podanych źródeł.
