Kometa jest widoczna na zdjęciach wykonanych od 16 do 24 września 2026 r. To nietypowe odkrycie, bo Euclid ma inne zadanie: robi głębokie, stabilne zdjęcia odległych galaktyk, które mają pomóc zbadać, jak ciemna materia i ciemna energia wpływają na widoczny Wszechświat. Teleskop celowo omija pas nieba wzdłuż płaszczyzny, w której krążą planety – jest tam dużo komet i planetoid, a pył dawałby niepożądaną poświatę.
Kometę wypatrzył Mikko Pöntinen, doktorant z Uniwersytetu Helsińskiego, razem z grupą roboczą konsorcjum Euclid, która zajmuje się małymi obiektami krążącymi wokół Słońca. Napisany przez niego program do wyszukiwania ruchomych obiektów oznaczył rozmazaną smugę widoczną na kilku zdjęciach. Obiekt udało się potem znaleźć w pięciu zestawach obrazów, łącznie na 16 ekspozycjach. Wokół niego widać było rozmytą otoczkę, która świadczy o tym, że uwalnia pył i gaz – jak aktywna kometa.
Obiektu nie było w katalogach znanych komet i planetoid, dlatego odkrycie zgłoszono do Minor Planet Center, które zbiera takie obserwacje z całego świata i nadaje oficjalne oznaczenia. Do obserwacji mogli wtedy dołączyć astronomowie pracujący na Ziemi, a 8 października centrum potwierdziło, że to kometa.
Kometa znajduje się ok. 1,3 mld km od Ziemi. Nie porusza się jednak w płaszczyźnie planet, tylko po orbicie biegnącej wysoko ponad nią, a jeden obieg zajmie jej tysiące lat.
Według ESA odkrycie pokazuje, że Euclid potrafi wykrywać komety, gdy są jeszcze daleko od Słońca. Może to pomóc w znalezieniu celu dla przyszłej misji Comet Interceptor. Akurat ta kometa się do tego nie nadaje, ale – jak mówi Valeria Pettorino, naukowczyni projektu Euclid – odkrycie i zgłoszenie były dla obu zespołów praktycznym testem przyszłej współpracy.
Źródła
Tekst przygotowany z pomocą AI na podstawie podanych źródeł i sprawdzony przez redakcję.
